وردپرس را می‌توان با نصب‌گر هاست، روش دستی، WP-CLI یا محیط محلی راه‌اندازی کرد. این مقاله پیش‌نیازها و مراحل اصلی هر روش را مرور می‌کند و تنظیمات لازم پس از نصب، از ساعت و HTTPS تا پشتیبان‌گیری، را معرفی می‌کند.
نصب وردپرس با نصب‌گر هاست، بارگذاری دستی، خط فرمان یا محیط محلی انجام می‌شود. روش مناسب به دسترسی شما و هدف پروژه بستگی دارد. قبل از شروع، مطمئن شوید مسیر مقصد سایت فعالی ندارد؛ نصب روی پوشه موجود ممکن است فایل‌ها یا داده‌های آن را تحت تأثیر قرار دهد.
سازگاری PHP و پایگاه داده میزبان را با الزامات رسمی وردپرس بررسی کنید. برای سایت عمومی، دامنه متصل و HTTPS معتبر داشته باشید. نام کاربری مدیر، رمز یکتا و ایمیل قابل دسترس آماده کنید. در نصب دستی، دیتابیس و کاربر آن را در cPanel بسازید.
اگر میزبان ابزاری مانند Softaculous ارائه می‌دهد، WordPress را انتخاب کنید. دامنه، پروتکل و پوشه مقصد را بررسی کنید؛ برای نصب در ریشه دامنه، مسیر اضافی ناخواسته باقی نگذارید. اطلاعات مدیر را وارد و پس از نصب، سایت و پیشخوان را باز کنید. وجود این ابزار به سرویس میزبان وابسته است.
این روش به SSH و WP-CLI نصب‌شده نیاز دارد. در پوشه درست، wp core download فایل‌ها را دریافت می‌کند؛ سپس wp config create و wp core install برای پیکربندی و نصب استفاده می‌شوند. پارامترهای حساس را با روش prompt پشتیبانی‌شده ابزار وارد کنید تا رمز در تاریخچه فرمان باقی نماند. پیش از اجرا مسیر و دیتابیس مقصد را بازبینی کنید.
برای تمرین یا توسعه از محیط محلی سازگار استفاده کنید و نصب را روی رایانه انجام دهید. سایت محلی خودکار عمومی نمی‌شود و انتقال آن به هاست به برنامه مهاجرت فایل، دیتابیس و URL نیاز دارد. داده واقعی مشتری را بی‌دلیل به محیط آزمایش نبرید.
ساعت سایت، زبان، پیوندهای یکتا و ایمیل مدیر را بررسی کنید. سپس افزونه‌های ضروری را مرحله‌ای نصب و بکاپ را راه‌اندازی کنید. گزینه جلوگیری از نمایه‌سازی را هنگام انتشار سایت عمومی بازبینی کنید؛ محیط آزمایشی باید همچنان محدود بماند.